“Belki … diyelim” Daha Mutlu Olalım.

Üzerinde çok araştırmalar yapılmadan, bütün bilimsel araştırmalara karşı çıkarak sadece istedim, yaptım mantığı ile okula başlama yaşı erkene alınmasından eğitimci olarak rahatsız oluyordum. Özellikle bu sistemden etkilenecek çocuklar içinde kendi çocuğumun olacağını bilmek anne olarak beni daha da rahatsız ediyordu. Eğitim sistemi değiştiğinde kararımı vermiştim. “Kızımı bu sisteme kurban etmeyecektim.”

Hayatın bizim için başka planları olduğunu bilmeden kızımın okula başlaması ile ilgili onlarca senaryom, onlarca hayalim vardı. İki yıl önce birgün bacağındaki küçücük ama gerçekten küçücük bir morlukla gittiğimiz doktor kontrolümüz bizi hayatta aklımıza gelmeyecek bir hastalıkla tanıştırdı. O anlarda bugünleri göremiyordum. Kendime vereceğim bir tesellim yoktu, bana söylenen hiçbir teselliyi  anlayamıyordum. Hatırlarsanız ne telefonda konuşabiliyordum ne yüzyüze konuşabiliyordum ne de anlayabiliyordum. Yalnızca boş boş bakıyor “neden biz sorusunu” bile soramayacak kadar çaresizce boşlukta kalmıştım.

Nerdeyse kızımızın daha doğduğu günlerden başlayarak eğitim hayatını, yapacağı sporları, çalacağı enstrümanları planlıyorduk. Evet bütün çocuklar düşe kalka büyür denirdi. Çocukların küçük sıyrıkları olur, anneleri o sıyrıkları öper sonra da yavrusuna sarılınca çocuk o sıyrığı da acıyı da unuturdu. Buydu benim hayalimdeki çocukların düşüp kalkması…Ama ben bu düşmenin ciddi bir düşme olacağını hiç düşünmemiştim.

Büyük ciddi hastalıklar birilerinin başına geliyordu. Ama o sadece birilerinin başına geliyordu hiç aklıma gelmemişti o birinin benim kuzum olacağı. Artık eskisi gibi düşünmüyorum. Hayatta herşey insanlar içinmiş. O birilerinden biri bizim evimizden biri de olabiliyormuş.

Sonraki süreci çoğunuz biliyorsunuz. Kızım Berrasu’ya dualar ettiniz, şifa enerjileri gönderdiniz, bize moral verdiniz. Sonuçta yavrumuzun tedavisi sırasında bize yalnızlık hissettirmeyerek güç verdiniz, ayakta tuttunuz. Doktorumuz Prof. Dr. Hilmi  Apak bize tedavinin sürecini anlatırken “bir süreliğine anayoldan ayrıldınız tali yola girdiniz. Kaybolmayacaksınız o bir süre dolunca tekrar eski anayolunuza çıkıp hayata devam edeceksiniz” demişti. Bizim elimizden tuttu bizim o ara yollarda kaybolmadan ana yola çıkmamıza destek oldu. Sadece dostlarımız değil  doktorlarımız, hemşirelerimiz, diğer birçok sağlık personeli de bizim ana yola çıkmamıza destek oldular. Hani “bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum” denir ya ben de aynı sözü kızımı şifaya ulaştıran herkes için söylüyorum.

Zor günler, çok zor günler yaşadık ve bitti- gitti. Kızım yakın bir tarihte kemoterapiyle kaybettiği bebeklik aşılarını da olacak çok çok özlediği arkadaşları ile buluşmaya başlayacak.

Bunları neden bugün yine anlattım? Bugün okullar açıldı. Kızımın birçok arkadaşı birinci sınıfa başladı. Bizim kızımızın da kaydı bir okula yapıldı. Resmiyette Berrasu’da birinci sınıf öğrencisi. Ama kemoterapilerden dolayı bağışıklığı zayıf olduğu için okula başlamadı. Zaten başlamasını da istemezdim. Okula başlayan bütün çocukların eğitim hayatı başarılarla dolu olsun. Sistem onları ezmesin mutlu kalsınlar.

Belki birçoğunuz okula başlama telaşından başka tecrübeleri, hayattaki başka önemli değerleri unutmuş ya da görmezden gelir bile olabilirsiniz. İki yıl önce hayatımdaki büyük taşları bir kavanoza koyarken sağlığı da koyuyordum ama bugün hissettiğim kadar yürekten hissederek koymuyormuşum. Hayattaki en değerli unsurumuz sağlık bunu sık sık kendinize hatırlatın.

Belki çocuğunuzu istediğiniz okula veremediniz, belki istediklerini alamadınız, belki el kadar yavruyu bakacak kimse yok diye kreşe verdiniz içiniz burkula burkula, belki… belki… belki… Bırakın yapamadıklarınızı düşünmeyi varolanlarınızla mutlu olmayı deneyin.

Çocuğum sağlıklı okula başlayabildi deyin, okula başlayamayacak çocukları da düşünerek.

Çocuğumun oturduğu sırayı, yanındaki arkadaşını değiştirin diye öğretmene sitem edeceğinize öğretmeninizin eğitim ve öğretim ile ilgili planlarını öğrenmeye çalışın. Sizin çocuğunuz için emek harcayan insanların enerjisini küçük olaylara harcamayın.

Çocuğunuza alamadıklarınızı düşüneceğinize alacak gücü olmasına rağmen alacak çocuğu olmayan insanların duygularını hissedin.

Devlet okullarının içler acısı halini görüyorsunuz, çocuğunuzu ordan kaçırmak yerine bir elin nesi var iki elin sesi var deyin velilerle güçlerinizi birleştirin. Takdir edilmesi önemli değil sen mutluysan için rahatsa bu sana yetmeli.

Çocuğumu okula bırakamıyorum diye hayıflanmayın. Onları ne okula bırakacak ne de evde karşılayacak anne ve babası olmayan çocukları düşünün.

Akşam eve geldiğinizde aynı sofrada sağlıkla oturuyor musunuz gece kendi evinizde kendi yatağınızdaki yastığa başınızı koyuyor musunuz? İşte sizden zengini, sizden mutlusu yok. Bir süreliğine hayatı kontrolünüz altında tutmayı bırakın, su aksın yolunu bulsun.

Şükürler olsun kızım sağlığına kavuştu. Şükürler olsun kızım şu an gitmiyor bile olsa okula başlama yaşına ulaştı. Hamdolsun, şükürler olsun:)))

NOT: 11 yıl önce bugün kendi doğum gününde “benimle evlenir misin, benimle ömür geçirmek ister misin? diye  sorarak beni de hayat yolunda yanında olmaya davet eden birtanem Volkanım doğum günün kutlu olsun. Allah sana sağlık, bereket, huzur ve mutlulukla sevdiklerinle birlikte geçireceğin yaşlar nasip etsin. Ben ve kızın Berrasu seni seviyoruz birtanem.

Reklamlar
ÇOCUK EĞİTİMİ, BERRASU ADA, GENEL kategorisinde yayınlandı. 6 Comments »

6 Yanıt to ““Belki … diyelim” Daha Mutlu Olalım.”

  1. Selin Says:

    Yazıyı okumak bile mutlu ediyor, çok güzel anlatmışsınız. Her anın değeri bilinmeli.

    • ulku Says:

      Evet evet evet… “An” hayatın anlamıymış. Kaçırmayalım. Geçmiş bitmiş… gelecek belirsiz… ama şimdi en kıymetlisi…:))

  2. Türkay Says:

    Şimdiyi yaşamaya devam 🙂 Prensese öpücükler, Volkan’a yeni yaşında mutluluklar, size de selamlar sevgiler 🙂

    • ulku Says:

      Teşekkürler, teşekkürler, Benden ve Volkan dan da selamlar size:)

  3. ilknur Says:

    Sessizce takip ediyorum sizi, sayenizde büyük bir acıyla başedebildim,hakkınızı ödeyemem, binlerce teşekkür ediyorum.Verdiğiniz aydınlık ömrünüzü aydınlatsın,canım kızım Berrasu herr zaman dualarımda.Rabbim ona analı babalı uzuuun bir ömür versin.İLKNUR.

    • ulku Says:

      Amin İlknur Hanım. Birbirimizden habersiz büyük acılarla başetmeyi öğrendik. Ben sessizde olsanız sesimizi duyup, bize yürekten dualar edecek güzel yürekli insanların varlığına inandığım için elim vardıkça yazdım. Acımız sizin acınızla başetmenize güç vermiş, keşke ne siz ne de biz bunları yaşamasaydık. Ama bütün bunlar Allah ın takdiri… Sesinizi duyurmanıza sevindim, acılar konuşunca,paylaşılınca azalıyor. Azalmasa bile belki bir başkasına umut oluyor- güç veriyor. Hayat paylaşınca güzel İlknur. Benim size bir hakkım geçtiğini sanmıyorum. Siz bize hakkınızı helal edin. Dualarınızla, yüreğinizden geçen güzel temennilerle kızımın şifasına destek olmuşsunuz ve hala oluyorsunuz. Başettiğin acın ne ise Allah seni de bizi de bir daha o ya da onun gibi zor sınavlara sokmasın. Sen de biz de dersimizi aldık ve unutmayalım. Sessiz kalma, elini uzat ki güzel yürekli insanlarla sarılıp sarmalandığımı bilince güçleniyorum. Birbirimize güç verelim sevgili İlknur:)


Yorum Yapın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: